عقده های شخصی

بخوان به نام حیوان

عقده های شخصی

بخوان به نام حیوان

عقده های شخصی

مینویسم تا زنده باشم...
***
باور کن،منقرض شده ایم و کالبدهایمان نقشی از تلاشی دارد که به ثمر نرسید و ساقط شد.

کلمات کلیدی
آخرین نظرات

پوکهٔ پنجاه و نهم

سه شنبه, ۱۵ اسفند ۱۳۹۶، ۱۲:۱۰ ب.ظ

به نام حیوان


هنوزم که هنوزه دوس دارم بچگی کنم،فارغ از هر چی که داره در این عالم هستی و دور و اطرافم اتفاق میفته.هنوز دوس دارم با اسباب بازی بازی کنم،با دشمن خیالی بجنگم،هر شب سر یه ساعتی تفنگ ترقه ای خالی کنم.من هنوز کودک درونم بیداره،هنوزم از خرید اسباب بازی لذت میبرم.

اما دوس داشتیم بزرگ شیم تا مامان بابامون رو رفت و آمدما و تو کارامون بهمون گیر ندن و کاری که دوس داریم انجام بدیم.اما الان باید بفهمیم بزرگ شدن خیلی فراتر از این چیزا بود.

____________________
بی ربط نوشت : چرا وقتی چیزی باعث آزارمون میشه و فکرمونو مشغول میکنه،دوباره میریم سمتش آخه؟به خودآزاری دچاریم انگار -_-
____________________
موافقین ۲ مخالفین ۰ ۹۶/۱۲/۱۵
عاصی (ل.ز)

نظرات  (۱)

۱۶ اسفند ۹۶ ، ۱۵:۱۸ لطیفه ریحانی
یه جا بود که خوندم رسول یونان میگفت :
به صدای کودک درونت گوش کن
او دوست ندارد تو را غمگین ببیند
پس پرده هارا کنار بزن
بگذار آفتاب
درونت را روشن کن
پاسخ:
کلا تضاد در من وجود داره.یه بخش خشم و خشن،یه بخش کودک،یه بخش احساساتی،به همه قسمت هم باید رسیدگی کرد :) این بخش هم کودکیه :)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.